Raz w roku taki dzień
Głębokiej zadumy
nad życiem tych ,
których już nie ma
Wśród nas,
Płonie światełkiem
na drugą stronę
Strumieniem modlitw
za ich ziemski czas.
Pozwala wierzyć
że jest coś więcej
że gdzieś, tam istnieje
wymiar boskości
co ból ukoi
troski zabierze
niedołężności wszelkie poskromi.
Lecz przypomina
Również o tym
By tu na ziemi starać się żyć pięknie
By kiedyś wieczność drzwi otworzyła
I dała życie nam lżejsze nieco
Na tamtym brzegu, po drugiej stronie… (znalezione w Internecie)
- dla mojej Mamy.. To już dwa lata..




Starać się żyć pięknie, to chyba najlepsze postanowienie i cel!
OdpowiedzUsuńPięknego wspominania:-)
Piękne obrazy! A pamięć trwa aż po nasz kres. i smutek też...
OdpowiedzUsuń